weinigwoorden.nl

Bruno Taut in Moskou

Submitted by Luuk on Mon, 03/20/2017 - 14:20

Fleurige brieven schreef Bruno Taut niet uit Moskou. Zelden zo’n stapel achter elkaar geplakte mismoedigheid gelezen. Jeetje. En het viel ook niet mee. Rusland, het beloofde

   l

land, het in aantocht zijnde paradijs voor een nieuwe stedenbouw en een nieuwe architectuur. En Bruno Taut, de bejubelde architect uit Berlijn, de grondlegger van vele toonaangevende bouwprojecten, zou vanuit een leidende positie vorm gaan geven aan de stadsontwikkeling van Moskou.

Taut arriveert op 19 maart 1932 in de Sovjetunie. Bepakt en bezakt met idealen en goede bedoelingen. Zijn levensgezellin, Erika Wittich, reist hem half april na. Ze worden ondergebracht in het Grand Hotel in het centrum van Moskou. Vanuit het raam kijken ze op het Rode Plein. In de zomer krijgen ze de beschikking over een dacha buiten Moskou.

         

Vanaf het begin is het een moeizame expeditie voor Taut. De bureaucratie is ondoorgrondelijk en pleegt geregeld bewust obstructie. Zijn precieze taak, functie en bevoegdheden zijn onduidelijk. Geregeld komt hij in conflict met het grote projectbureau, het Mosprojekt. Eén van de weinige projecten waar hij zich lang mee mag bemoeien is het Intourist Hotel.

Intourist is een zelfstandige organisatie die zich vooral op de buitenlanders in Rusland richt en over een eigen afdeling stedenbouw beschikt. De samenwerking met Intourist verloopt prima. Maar veel verder komt Taut niet in de Russische bureaucratie. Keer op keer moet hij constateren dat de Russische hang naar architectuur met klassieke elementen, bijvoorbeeld zuilen, niet gemakkelijk valt te doorbreken. Hij smoort telkenmale met zijn toch wat modernistische ontwerpen bij de beslissers in het voorportaal.

  

In zijn brieven klaagt hij over de omstandigheden in Moskou. Hij schrijft aan Max, zijn broer, en Franz Hoffmann, partner in zijn Berlijnse architectenbureau. Ook talrijk zijn de epistels gericht aan een representant van het Russische staatsapparaat of de communistische partij. Beleefd, voorkomend, belovend zijn de reacties. Echter het resultaat is altijd dat Taut niet tot de beslissers doordringt.

In februari 1933, nog niet eens een jaar later, verlaat Taut Moskou. Een lesje bureaucratie rijker maar niet veel gelukkiger door dit moeizame verblijf. Je zou kunnen zeggen dat die gevaarlijke buitenlander vakkundig bureaucratisch onschadelijk is gemaakt.

  

Barbara Kreis: Schönheit, Sachlichkeit und Sozialismus: Bruno Taut. Moskauer Briefe 1932-1933

Main menu

You are here

weinigwoorden.nl