weinigwoorden.nl

Buschallee in Berlijn

Submitted by Luuk on Wed, 06/15/2016 - 10:07

De Buschallee verbindt in Berlijn Weißensee en Hohenschönhausen. Het is een drukke weg waarover  op het middendeel nog een tramtracé loopt. Je voelt in Weißensee eerste

  

tekenen van, tja, zullen we het maar gentrificatie in embryonale staat noemen?Uit krantenberichten blijkt ook dat voor een aantal huishoudens Weißensee de betaalbare versie van Prenzlauerberg begint te vormen. En het stadshart van Berlijn is nooit ver weg. De wijk heeft wel een zekere ruwe charme. Ik zelf zou in de zomerweken dagelijks plaatsnemen aan het strandbad Weißensee. Zo'n plek waar de vergane glorie van afdruipt maar door het ongepolijste een zekere schoonheid heeft.

En dan die Buschallee. De grote corporatie GEHAG beschikte hier  rond 1925 over smalle stroken grond in oost-west richting, meelopend met de Buschallee. Het was uiteraard lastig om hier een attractief bouwplan voor te maken. De architect in dienst van de GEHAG, Bruno Taut, kennen we van meerdere Unesco werelderfgoed wijken in Berlijn. De architect die daar op inventieve wijzen met kleuren en ruimten speelt. Aan de Buschallee laat diezelfde Taut zich van zijn compromisloze zijde zien. Het ging daar volgens hem om een democratische oriëntatie op de zon, en .....om een democratische oriëntatie op de zon.

           

Dat betekent dat die toch al lange Buschallee aan weerszijden wordt vergezeld door bebouwing met een gelijke oriëntatie op de zon. Een bijna Stalinistische allee op bescheiden hoogte, driehoog, en aan de zuidkanten weinig kleur en aan de noordkanten herkenbare Tautiaanse spelletjes met kleur en kleurbanden. Het compromisloze is even slikken, de afmetingen zijn groot. Toch druipt de klasse her en der van de bebouwing af, zeker wanneer je haar contrasteert met de brede verkeersavenue en de voortdurende stroom auto's.

Op de hoek met de Berliner Allee zou vroeger chique allurezoekende bebouwing hebben gestaan. Nu staat er democratische  middenklasse bebouwing met fraaie accenten. En, wat maakt het uit hoe fris de woningen nog in de verf staan. Foto's uit 1993, van direct na de restauratie, geven een frissere indruk dan de ietwat verlepte beelden anno nu. Ik moet nog een keer terug naar de Buschallee, Ik blijf het gevoel houden dat ik het project bij bezichtiging niet helemaal op waarde heb geschat. Bovendien kan ik dan  weer even plaatsnemen aan het strand op de kop van de allee om daar te mijmeren over hoe mooi lelijk kan zijn. Meer over Bruno Taut, kleuren in de architectuur en de kunst van de proportie in "De Dikke Berlijn; een studie naar de grondslagen van bouw, speculatie, corruptie, misdaad en schoonheid in Berlijn en Wenen'. ISBN 9789402170245 

           

Main menu

You are here

weinigwoorden.nl